KUURNE – De zussen Steffie en Wendy Knockaert gooien de handdoek in de ring. Vijf jaar terug werd door hen de VZW Three Unity onder de doopfont gehouden, een vereniging waarmee ze kledijverspilling wilden tegengaan en kleding een tweede leven wilden geven. Wat begon als een kleinschalig en idealistisch project groeide al snel uit tot een geliefd initiatief in Kuurne. Ironisch genoeg is het nu net die groeiende populariteit die de organisatie fataal werd, gezien nergens een geschikt onderkomen kon gevonden worden om de Kleerotheek in onder te brengen.
Met gemengde gevoelens namen Wendy en Steffie onlangs afscheid van hun project. Aan interesse was er nochtans geen gebrek. Maandelijks verwelkomde de Kleerotheek zo’n 200 bezoekers en het aanbod breidde zich voortdurend uit. Wat ooit begon met een beperkt assortiment in een ruimte van het oude gemeentehuis in de Kerkstraat, groeide uit tot een indrukwekkende collectie van bijna 10.000 stuks kinderkledij.
10.000 stuks stock
“Bij de opstart was ons aanbod nog vrij klein,” vertelt Wendy,“Dat maakte het ook eenvoudig om bij evenementen de ruimte snel leeg te maken. Maar naarmate de collectie groeide, werd dat steeds moeilijker. Op een bepaald moment zaten we aan ongeveer 10.000 stuks. Zo’n hoeveelheid verplaatsen vraagt uiteraard een heel andere aanpak. We moesten telkens een bestelwagen huren, en dat begon steeds zwaarder door te wegen.”
Grotere- en meer permanente locatie
Om die reden gingen de zussen op zoek naar een grotere- en meer permanente locatie. Die vonden ze tijdelijk via een pop-upcontract van één jaar in de Sint-Michielsweg, in de buurt van de Sint-Pieterskerk. “Toen dat contract afliep en niet verlengd kon worden, moesten we opnieuw op zoek. Helaas vonden we niet meteen een alternatief. Ik had mijn oog laten vallen op een ruimte in Wijzer, waar ook een hotspot van Kind en Gezin gevestigd is, maar dat bleek uiteindelijk niet haalbaar.”
Tijdelijke opslagruimte
Als tijdelijke oplossing werd de volledige voorraad ondergebracht in een opslagruimte van Shurgard Self-Storage in de buurt van de Ring in Kortrijk. Tegelijk lanceerden de zussen een oproep naar hun klanten om hun binnengebrachte spullen terug op te halen. “Daar kwam jammer genoeg weinig reactie op,” aldus Wendy, “De huurkosten voor de opslag liepen snel op, waardoor ik uiteindelijk zelf financieel moest bijspringen met privé middelen om alles te kunnen blijven betalen.”
Het principe van de Kleerotheek was nochtans eenvoudig en toegankelijk. Gezinnen konden er kinderkledij en speelgoed ruilen of aankopen tegen een lage prijs. Daarmee wilden Wendy en Steffie niet alleen gezinnen ondersteunen, maar ook bijdragen aan een duurzamere samenleving.
Alles aan gedaan om VZW draaiende te houden
“Ik heb tot het allerlaatste moment geprobeerd om de VZW draaiende te houden”, zegt Wendy, “Mijn grootste motivatie waren onze klanten. Wekelijks kreeg ik steunberichten en mails van mensen die aangaven hoe belangrijk de Kleerotheek voor hen was. Dat gaf mij de kracht om door te gaan. Ik wilde niets liever dan blijven bijdragen aan een beter milieu en de groeiende afvalberg aan kleding helpen verminderen.”
Ondanks alle inspanningen kwam er uiteindelijk geen duurzame oplossing uit de bus. Met pijn in het hart werd beslist om het project stop te zetten. “We zijn ook ontzettend dankbaar voor de steun die we de afgelopen vijf jaar kregen, onder andere van de gemeente Kuurne”, voegt Wendy toe.
Emotionele beslissing
Het afsluiten van dit hoofdstuk blijft een emotioneel moment. Intussen kreeg de volledige kledingvoorraad een nieuwe bestemming. “In totaal ging het om zo’n 500 dozen kledij, die we hebben overgedragen aan de kringloopwinkel”, vertelt Wendy, “Het speelgoed werd deels geschonken aan de actie ‘Ieder kind een Sint’ in Wevelgem en een ander deel werd opgehaald door de Delta Groep.”
Hoewel het einde van de Kleerotheek zwaar valt, kijkt Wendy niet met spijt terug op het traject. Integendeel, ze is trots op wat ze samen met haar zus heeft opgebouwd. “Dat de VZW op deze manier moet stoppen, blijft knagen”, besluit ze, “Maar ik ben vooral dankbaar voor iedereen die ons de voorbije jaren gesteund heeft, door kledij of speelgoed binnen te brengen, of gewoon door langs te komen. Zonder hen was dit verhaal nooit mogelijk geweest.”
