KUURNE/RED. – Een van de bekendste Nederlandse commerciële stations is een jaar ouder. Evenveel redenen om terug te blikken naar de periode toen weinigen in het idee geloofden. Terwijl de zeezenders op de Noordzee in financiële en technische moeilijkheden verkeerden, droomde men elders over vrije, landelijke, commerciële radio. Veronica experimenteerde reeds in 1986 vanop de bekende ‘Firato’ beurs in Amsterdam met satellietradio. Een try-out die duidelijk naar meer smaakte.

De publieke omroepen verdedigden nog steeds koppig hun monopolie. Politiek Den Haag neigde nauwelijks naar enige vorm van liberalisme. De poging van Cable One om het tij te keren via de kabel, stuitte op een dreigende taal van het kabinet. Per dag extra dat men deze ‘rebelse’ onderneming nog langer zou doorgeven, riskeerde men forse boetes.

Politiek zegt ‘njet’ tegen Cable One

Einde verhaal dus voor de bedenkers Willem van Kooten en Ad Ossendrijver. Ondertussen doken de eerste geruchten over een totaal nieuw station op. De namen van de betrokkenen waren niet van de minste; Jeroen Soer en Ferry Maat. Alarmfase 1 trad in werking.

En daar is de ‘U-bocht’

Ideeën zat, financiën te weinig. Het klassieke verhaal. De zoektocht naar kapitaal leidde uiteindelijk naar België. Een vergadering in een kamer op een steenworp van de toenmalige Filmnet Studio’s in Sint-Stevens-Woluwe, moest in het najaar van 1987 opheldering brengen. Om vervelende lekken naar de buitenwereld te vermijden werden de genodigden, vooraleer ze aan tafel mochten aanschuiven, gescreend. Toen het licht op groen werd gezet, lieten Jeroen Soer, geflankeerd door Peter Jelgersma en zijn onafscheidelijke zakenpartner Peter van Aelst in hun kaarten kijken.

Het signaal van Radio 10 zou vanuit Amsterdam telefonisch naar de studio’s van Filmnet gestuurd worden. Van daaruit moest het via een uplink in Liedekerke naar de Astra-satelliet gaan, richting het Milanese station Rete Zero dat de programma’s zou uitzenden voor de Nederlandse ‘toeristen’ in de regio. Tot slot keerde het geluid naar de kabelnetten in Nederland terug. Een behoorlijk gedurfd idee dus.

Italiaanse jingles moesten bewijzen dat het om een buitenlands project ging waardoor de doorgifte op de kabel verzekerd was. In mensentaal: er was een gecompliceerde U-bocht bedacht waarbij de wetgeving op een slimme manier werd omzeild. Door de discrete bemiddeling van de Brusselse Wetstraat, vergelijkbaar met het Binnenhof, werd de basis voor een boeiende bladzijde mediageschiedenis geschreven.

De koele en beredeneerde wijze waarop Jeroen Soer, voormalig medewerker van Radio Caroline, zijn plannen had ontvouwd, deed de aanwezigen geloven in de slaagkansen. Dat men bovendien namen als Ferry Maat, Adam Curry en Peter Rijsenbrij had kunnen aantrekken, bevestigde de ernst van het project. De vragen bleven uit.

Show me the money

Iedereen toonde zich diep onder de indruk. Het opzet was een soort charmante piraterij, zonder de zendschepen van weleer. Al moest de hele zaak ook nog gefinancierd worden. De voorziene, torenhoge kosten leidden tot gesprekken met Radio Contact. Maar het Belgische netwerk haakte af wegens te duur. Een andere Vlaamse investeerder vond dan weer dat hij de topman van het project moest worden. Een idee dat met recht en rede werd weggelachen. Onkunde en weg deze nieuwe kans.

Maar dat Jeroen Soer over lef beschikte, werd duidelijk op 4 april 1988 toen, ondanks de klankproblemen, de officiële uitzendingen van Radio 10 toch begonnen. Dat enkele Vlamingen mee deze geboorte mochten beleven, is misschien een detail, maar dan wel een belangrijk.

Filip Van Molle, 10/4/2026, Radiovisie, BRU, VJV