KUURNE/RED. – Zoals een halve eeuw geleden kreunen bij de start van de zomervakantie grote delen van Europa en de F1 onder een verlammende hittegolf en verschillende controverses. De dominantie van Ferrari wankelt. Zeker wanneer een jonge trompetspeler bij McLaren zich tot een rasechte snelheidsduivel ontpopt. Het levensgevaarlijke kat-en-muisspel bij absurd hoge snelheden houdt miljoenen fans in de ban. Hoofdrolspelers: de rationeel denkende Niki Lauda versus levensgenieter James Hunt. Tot die ene zwarte bladzijde op 1/8/1976 alles op zijn kop zet.
De Groene Hel in Nürnberg aan de Eifel in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts. Ofwel Monaco gigantisch uitvergroot. Niet met continu dreigende vangrails maar een verraderlijke zee van groen en dreigende bomen. Hopeloos verouderd, nauwelijks bijgestelde veiligheid dus rijp voor een totale make-over.
Ongerepte terreur
Bedenkingen, die helaas in dovemansoren sluipen. Ook tijdens de vergadering van het veiligheidscomité met vijf piloten tijdens de openingswedstrijd in het mondaine Long Beach, dat zich voor of tegen de 22 km durende waaghalzerij moet uitspreken. Veel gediscussieer. Wanneer Emerson Fittipaldi zich bij de voorstanders James Hunt en Jody Scheckter schaart, is er geen ontkomen meer aan. Een ultieme poging tot boycot leidt tot een consensus. De teammanagers besluiten nog eenmaal hun Men At Work te sturen in ruil voor de versnelde uitvoering van de beloofde vernieuwingen. Achteraf gezien ‘A Mistake’ .
Grimmig voorspel
De gebruikelijke rituelen richting Grand Prix verraden inmiddels weinig goeds. Vittorio Brambilla crasht met zijn March. Oorzaak: gebroken rempedaal. Ondanks de vijandige houding van het publiek geeft Niki Lauda de criticasters lik op stuk. Samen met Clay Regazzoni kleurt de voorste lijn helemaal Ferrari. Netjes voor het duo Patrick Depailler en Jody Scheckter, dat met de zeswielige Tyrrell reeds geschiedenis schreef. Winst in het Zweedse Anderstorp en een collectie ereplaatsen.
Regen, vuur en chaos
Zondagochtend. Vreemde taferelen bij het ontbijt wanneer Marlène lijkbleek na een nacht bij de ouders van de wereldkampioen uit 1975 aanschuift. Helemaal onthutst door een vreselijke nachtmerrie waarin een wagen twee vanghekkens omver knalt, tegen een muur van aarde belandt, vuur vat en vervolgens door twee achterliggers tot schroothoop wordt verpulverd. Helaas terecht.
De plensbuien vertragen keer op keer de start. Ronnie Peterson met de gouden Lotus neemt voorzichtig alles en iedereen op sleeptouw voor James Hunt, Jochen Mass en Clay Regazzoni. Niki Lauda slaagt erin om na een half mislukte start in de tweede ronde een slecht contact met de boordstenen te corrigeren. De nukkige Ferrari breekt echter ongeveer 20 meter verder naar rechts uit, maakt een pirouette van 180 graden en vliegt na de terugkeer op het asfalt in brand.
Vietnamveteraan Lunger merkt te laat de vuurhaard op en sleurt het wrak 100 meter verder. Edwards en Ertl helpen prompt met een brandblusser. Ook de kleine Italiaan Merzario twijfelt niet. Met de moed der wanhoop duiken in de vlammenzee, die inmiddels tot ver in de omgeving zichtbaar is. Het losmaken van de gordels lukt uiteindelijk na twee levensgevaarlijke pogingen. Hartmassage en via de hulpdiensten richting helikopter, die het icoon van Adenau naar Ludwigshafen en het ziekenhuis in Mannheim vervoert.
De overwinning van Hunt voor Jody Scheckter en Jochen Mass vormt amper een detail. Wanneer Marlène via een buschauffeur het verdict verneemt, rept ze zich naar haar zwaar toegetakelde echtgenoot. Haar bezoek en de gegarandeerde werkzekerheid bij Ferrari redden hem, ondanks het toedienen van de laatste sacramenten door een priester van een gewisse dood.
Italiaanse hypocrisie
De geruststelling uit Maranello staat echter in schril contrast, met het opgevoerde schimmenspel tijdens de jacht op een degelijke vervanger. Amper minuten na het drama wordt Emerson Fittipaldi, inmiddels bij zijn team Copersucar aan de slag, gepolst. De Braziliaanse legende bedankt feestelijk en voelt er helemaal niets voor.
Wanneer Carlos Reutemann zijn contract bij Brabham voor 75.000 dollar uitkoopt en voor het team rond het steigerende paard tekent, zint de verraden en herstellende Niki Lauda op wraak. Na 42 dagen zweven tussen leven en dood, onder luid applaus van 5.000 tifosi aan de testpiste van Fiorano verrijst de echte nummer één. Zijn rondjes? Telkens verdienstelijke tijden. Enzo Ferrari en zijn lakeien verliezen er zowaar het noorden bij. De terugkeer vertragen door in te spelen op de gevoelens bij Marlène? Een maat voor niets. Meer nog: het prestigieuze merk wordt volledig in zijn hemd gezet. ‘Who’s Foolin’ Who’.
Kwetsende vraag? Kwetsend antwoord
Zelfs de persmeute beseft niet wat hen overkomt. Vooral niet wanneer een sensatiezuchtige journalist nogal onhandig informeert of hij werkelijk zo zal rijden. Het antwoord? Een vuistslag van een verbouwereerde James Hunt. Grote Britse mond, maar een klein hart met grenzeloos respect voor zijn tegenpool. Plaats voor een knotsgekke Italiaanse Grand Prix op het vernieuwde circuit van Monza met de Variante della Roggia en de Variante della Rettifilio. De zege van Ronnie Peterson, die ondertussen Lotus voor March had geruild, verdwijnt in het niets wanneer 150.000 fans hun bewondering voor de comeback van de F1 geschiedenis uitschreeuwen.
De afrekening
De bij Ferrari moe getergde en verraden Niki Lauda neemt, na het mislopen van de wereldtitel in 1976, door de opgave tijdens de afsluitende Grand Prix op het Japanse circuit Fuji, wraak op sprankelende wijze. Wanneer in augustus 1977 niets nog een derde titel in de weg staat, krijgt de hoogmoedige Commendatore onverwacht bezoek. De kersverse triomfator neemt uit motivatiegebrek ontslag. Arrivederci. De lakeien Forghieri, Audetto en De Montezemolo ondergaan totaal versteend het afscheid. Brabham-Alfa Romeo met orkestmeester Bernie Ecclestone wenkt met een meer dan aanlokkelijk salaris.
Epiloog
Ondanks alle medische inspanningen en zorgen om alle sporen van de catastrofe van 1976 uit te wissen, blijken zijn longen en nieren dusdanig beschadigd door het inademen van de giftige gassen. De strijd om in de F1 terug te keren, verheft Niki Lauda tot een ware legende. Het gevecht om ook zijn gezondheid te normaliseren, eindigt helaas met zijn overlijden op 20/5/2019.
Filip Van Molle, 1/8/2026, B.R.U.
Bronnen:
fr.motorsport.com
