KUURNE – Afgelopen zaterdag vond de allerlaatste misviering plaats in de Sint-Pieterskerk waarmee zo een einde kwam aan de kerk als plaats van eredienst. Een definitieve nieuwe bestemming is er voorlopig nog niet, maar burgemeester Francis Benoit hoopt dat 2027 een belangrijk jaar wordt voor de toekomst van het gebouw. “Vandaag sluiten we een deur, maar ik hoop vooral dat we ook een andere deur openen: die naar de toekomst.”
De beslissing om de kerk niet langer voor erediensten te gebruiken, kadert in de herschikking binnen de pastorale eenheid. “Nu de laatste kerkdienst heeft plaatsgevonden in de Sint-Pieterskerk blijf ik achter met gemengde gevoelens”, reageert Monique Lambrecht, voorzitter van de kerkfabriek, die zelf graag de kerk behouden had zien worden, “Vooral de verminderde kerkgans, het afnemende aantal priesters en het kostenplaatje die gepaard gaat met het onderhoud van de kerk heeft ervoor gezorgd dat drie kerken eenvoudigweg te veel zijn geworden in Kuurne. Vorig jaar werd reeds een info avond gehouden om de gelovigen van Sint-Pieter in te lichten over de genomen beslissing. Gelukkig was er veel begrip van het publiek over deze beslissing, al heeft het bisdom nog steeds het laatste woord over de ontwijding van de kerk. De vraag werd reeds doorgestuurd en nu is het wachten op het ogenblik dat dit echt gebeurd!” Welke invulling het gebouw echter in de toekomst krijgt, is momenteel nog niet duidelijk.
Ik ben van Sint-Pieter
De laatste viering werd voorgegaan door deken E.H. Edouard Van Maele, priesters Filip Debruyne, André Herman, die met zijn 96 jaar de oudste aanwezige priester was, en Luc Callewaert. Ook diakens Achiel Vergaerde (90) en Xsaf Hennion namen deel aan de laatste viering, net als het gelegenheidskoor De Emmaüsgangers. Na de viering verzamelden de aanwezigen in de Sint-Pieterszaal voor een receptie. Daar namen burgemeester Francis Benoit en Monique Lambrecht, voorzitter van de kerkfabriek, nog het woord. Burgemeester Francis Benoit benadrukte dat de kerk voor veel inwoners veel meer betekent dan enkel een gebouw. “Deze kerk heeft een ziel. En die ziel zit niet in de stenen, maar in de mensen”, klonk het. Volgens de burgemeester is Sint-Pieter dan ook niet zomaar een wijk. “Wie hier woont, zegt soms niet: ‘Ik ben van Kuurne’, maar eenvoudigweg: ‘Ik ben van Sint-Pieter.’ Dat zegt veel. Sint-Pieter is een identiteit, een gevoel van thuiskomen, van buren kennen en samen lief en leed delen.”
Niet enkel misvieringen in de kerk
Die verbondenheid werd volgens de burgemeester door de jaren heen opgebouwd in de kerk. Er vonden doopsels, eerste communies, vormsels, huwelijken en uitvaarten plaats. Ook werden er priesters en diakens gewijd. Daarnaast kreeg het gebouw door de jaren heen nog tal van andere functies. Zo vonden er onder meer theater- en muziekoptredens plaats en werden er radio- en televisieprogramma’s opgenomen.
Verweven met de lokale geschiedenis
Ook de geschiedenis van de kerk gaat terug tot voor de huidige kerk werd gebouwd. “In 1944 werd een noodkerk opgericht”, vertelt Monique Lambrecht. De Sint-Pietersparochie bestaat officieel sinds 1946. Op 17 mei 1960 vond op het gemeentehuis van Kuurne de eerste vergadering plaats over de bouw van een nieuwe Sint-Pieterskerk. Mgr. De Smedt zegende op 18 november 1967 de eerste steen in. Op 29 mei 1971 werd de nieuwe kerk plechtig ingezegend. De Sint-Pieterskerk is bovendien sterk verweven met de lokale geschiedenis. Het gebouw werd mee ontworpen door de Kuurnse architecten Holvoet, Devos en Vandenweghe en gebouwd met de steun van lokale aannemers en Kuurnse inwoners. De kerk staat bovendien eveneens bekend om haar uitstekende akoestiek.
Nieuwe functie nog niet gekend
Voor Francis Benoit hoeft de sluiting daarom geen definitief einde te betekenen. Hij wil in 2027 werk maken van een toekomstplan voor de kerk. Daarbij moet niet alleen worden gekeken naar onderhoud, herstel, energie en de nodige investeringen, maar ook naar mogelijke nieuwe functies. De burgemeester ziet mogelijkheden voor een plek waar cultuur en muziek, verenigingen, jongeren en ouderen, buurtinitiatieven en nieuwe vormen van gemeenschapsleven een plaats kunnen krijgen. “Een plan waarin erfgoed en duurzaamheid samengaan en vooral een plan mét de mensen van Sint-Pieter”, aldus Benoit.
Een concrete bestemming ligt voorlopig nog niet op tafel. Toch hoopt de burgemeester dat de kerk opnieuw een levendige ontmoetingsplaats kan worden. “De kerk hoeft niet dezelfde functie te behouden om haar ziel te bewaren. De stenen kunnen een nieuwe bestemming krijgen, maar de identiteit van Sint-Pieter moet blijven!.”, aldus Francis Benoit!
