KUURNE/RED. – In de zomer van 1978 groeide de onzekerheid over het voortbestaan van de bekendste Vlaamse zeezender. De erbarmelijke staat en de gevaarlijke omstandigheden op het versleten zendschip eisten een grondige onderhoudsbeurt. Ronan ‘O Rahilliy weigerde, uit vrees voor talrijke inbeslagnames en ongewenst bezoek van schuldeisers, om hierop in te gaan. Aandringen van Sylvain Tack tijdens een meeting eind juli in het Parijse George V hotel leverde niets op. Het slotakkoord naderde. Sneller dan verwacht.
Bye bye Playa
Het Spaanse lidmaatschap van de Europese Economische Gemeenschap kortwiekte daarop de betrokkenheid van de Belgische eigenaar. Gevolg: geen vooraf opgenomen programma’s meer uit Playa De Aro. De BOB speurde op 12/9/1978 bij invallen op 47 plaatsen naar sporen van mogelijke samenwerking. De meest bizarre geruchten verspreidden zich in het rond. De Amerikaanse sekte ‘Plain Truth’ van Ted en Craig Armstrong wilde de nodige herstellingen in een droogdok betalen om vervolgens voor de Engelse kust uit te zenden. Zelfs zakenman Willem van Kooten meldde zich als potentiële huurder.
Wel of niet?
Wat er zich precies aan land afspeelde, werd aan boord pas duidelijk via enkele kranten. Marc Jacobs, inmiddels 108 dagen op de ‘MV Mi Amigo’, Johan Visser, Ferry Eden en Kees Borrell bleven ondanks de onheilspellende berichten aan het werk. De sfeer verzuurde toen een Brits schip op 8/10/1978 eten en drinken leverde. Robb Eden meldde de komst van Radio Hollandia. De medewerkers werden aangemaand om de overgang naar de tape service met onder meer Jan van Veen en Will Luikinga niet te bemoeilijken. Een daaropvolgende brief van de verantwoordelijke voor de bevoorrading bestempelde de geplande wijziging nochtans als ‘uit de lucht gegrepen’ en ’totaal onleefbaar’.
Smoke on the water
Van de beloofde vernieuwing kwam op 20/10/1978 uiteindelijk niets in huis. Geen sprake echter van enige rust. Na het lezen van het nieuws om 10.00 uur signaleerde Ferry Eden opstijgende zwarte rookpluimen uit de nog enige en werkende ‘MAN’-generator met vervuilde filters. Technicus Peter Chicago twijfelde niet: Radio Mi Amigo moest meteen opkrassen. Na een korte boodschap van Marc Jacobs aan het slot van ‘Keukenpret’ met Ton Schipper en een sonovox jingle van 3-1-9 om 11.55 uur werd het stil.
Chaotisch slot
Radio Caroline keerde rond 21.00 uur even terug. Mike Stevens gaf na de tune drie codes voor de organisatie aan land door. Na de zendersluiting hoopte men op de snelle levering van nieuwe onderdelen om aanpassingen uit te voeren.
De tender kwam een week na het vertrek van Johan Visser en Kees Borrell wel degelijk langs. Niet met de gewenste stukken, maar om de resterende Nederlandse dj’s Marc Jacobs en Ferry Eden op te pikken voor de terugkeer naar Blankenberge. Ondertussen probeerde men om met het pas ontvangen koppelingstuk de ‘Henschel’-generator alsnog aan de praat te krijgen. Helaas verloren moeite. Enige troost: de opnieuw functionerende verwarming voorkwam tijdelijk dat de medewerkers en bemanningsleden last van de winterse omstandigheden ondervonden.
Veel spanning, weinig eten
De brandstofvoorraad en het oliepeil waren echter zo laag dat door de amper 3 uur werkende elektriciteit de kwaliteit van het voedsel in de ijskast verslechterde. De mogelijkheden om degelijke maaltijden te bereiden, slonken. Dick Verheul, die nog even achterbleef, werd door de Engelsen niet echt gastvrij behandeld. Met 25 gulden (11,34 EUR) op zak om eenmaal aan land via de ferry uit Harwich naar huis te keren, vertrok hij op 20/11/1978 tijdens een zoveelste bevoorrading. Radio Mi Amigo was -althans voorlopig- voorbij…..
Filip Van Molle, 20/10/2026, BRU
