KORTRIJK – Met drie finalisten van de Koningin Elisabethwedstrijd op het podium wordt voor deze uitdagende avond op een powerhouse gerekend. Sylvia en Stéphanie Huang (viool en cello), Violaine Despeyroux (altviool) en Nathalia Milstein (piano) brengen de vele gezichten van het pianokwartet tot leven. In de muziek van Mozart spelen ze een theaterspel dat technisch en expressief op rolletjes loopt. Ze versmelten tot één hart en ziel in het pianokwartet van de Hongaars-Kroatische componiste Dora Pejačević, die eind jaren 1800 en begin jaren 1900 een omvangrijk œuvre opbouwde. Tot slot boren ze het potentieel van een symfonisch orkest aan in Brahms’ Derde Pianokwartet. Moeilijk in te tomen krachten, die des te spectaculairder ontladen.
Etymologisch verwijst de naam naar een prettig (‘eu’) esthetisch genoegen (‘terp’). De muzen zijn heel oud: ze lijken ontstaan bij de Etruskers (voor de Romeinen, in Noord Italië). Toen waren ze een soort natuurgodinnen, zoals de nimfen. Ze stonden er voor erotische verleiding.
Een prettig (‘eu’) esthetisch genoegen (‘terp’)
Bij de Grieken (vanaf de 5e eeuw v.C.) werden ze bovendien geassocieerd met de muziek (muziek = kunst der muzen). Ze zouden de (meestal) 9 dochters zijn van Zeus en Mnémosyne (de godin van het geheugen: zij die het verleden kent). Ze verbleven op de Olympos (grens Thracië en Thessalië) bij de goden. Hun rol bestond erin het goddelijke leven op de Olympos op te vrolijken met hun verleidelijk figuur en hun muziek. Op aarde zorgden zij voor de inspiratie van de dichters (door het verleden te openbaren waarover de dichters schreven).
Hun respectieve functies zijn maar laat gefixeerd. Zo werd Euterpe soms beschouwd als patrones van de lyrische poëzie, soms van de studie der natuur. Maar omdat ze steeds wordt voorgesteld met de dubbele fluit (cf. standbeeld in het Vaticaan) werd zij meer en meer de muze der muziek en specifiek van de fluit. De dubbele fluit was hét instrument bij uitstek bij de Dionysische dansen: vandaar dat zij stond voor plezier en vreugde (haar erotische component). In de loop der eeuwen werd zij echter geassocieerd met Apollo, de god van de beheerste harmonie.
Dus: Euterpe, muze van het esthetisch genieten en de muziek, staat symbool voor de (erotische) verleiding van de muziek. Een combinatie van Dionysisch uitleven en Apollinische beheersing …
Het kwartet
Sylvia Huang, Violaine Despeyroux, Stéfanie Huang en Nathalia Milstein zijn allen jonge, getalenteerde musici, die zich onderscheiden in de klassieke muziekwereld door prijzen, orkestposities en kamermuziek.
De Belgische violiste Sylvia Huang werd geboren op 20 april 1994 in Etterbeek, met wortels in Montigny-le-Tilleul bij Charleroi; haar vader van Chinese afkomst gaf haar de eerste vioollessen, gevolgd door studies aan de Académie des Arts de la Ville de Bruxelles. Ze vervolgde haar vorming aan het Conservatorium van Amsterdam bij Liviu Prunaru.
De Franse altiste Violaine Despeyroux, geboren in 1995, begon op 5-jarige leeftijd aan het CRR van Toulouse bij Valérie Apparailly, waar ze in 2012 eerste prijzen alto en kamermuziek behaalde. Ze studeerde aan het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris bij Jean Sulem (vanaf 2012), perfectioneerde zich aan de Hochschule van München bij Hariolf Schilchtig (2014-2015) en is sinds 2018 artist-in-residence aan de Chapelle Musicale Reine Elisabeth onder Miguel da Silva. Ze excelleert in kamermuziek met masterclasses bij Nobuko Imai, Gérard Caussé en anderen, en solistische optredens bij academies als Tibor Varga en Lac Léman.
Nathalia Milstein is een Franse pianiste geboren in 1995 in Lyon in een muzikale familie van Russische oorsprong. Haar grootvader was een gerenommeerd pianopedagoog in Moskou, die pianistes als Bella Davidovich en Elisabeth Leonskaja heeft opgeleid. Ze begon op 4-jarige leeftijd met pianolessen van haar vader, Serguei Milstein, die klavier docent is in Genève. Ze vervolgde haar studies bij Nelson Goerner aan de Haute École de Musique in Genève, waar ze Bachelor- en Masterdiploma’s met onderscheiding behaalde, en later bij Sir András Schiff aan de Barenboim-Saïd Akademie in Berlijn. Daarnaast genoot ze mentorschap van Daniel Barenboim en Menahem Pressler. In 2025 werd Nathalia Milstein laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd in de categorie piano.
Stéphanie Huang is een Belgische celliste geboren op 13 maart 1996 in Montigny-le-Tilleul, nabij Charleroi, in een familie van musici: haar vader Ching Huang is violist van Chinese afkomst, haar moeder Myriam Bultinck celliste, en haar zus Sylvia Huang violiste en laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd in de categorie strijkers. Ze begon cello te spelen bij haar moeder en maakte op 12-jarige leeftijd haar debuut in het Théâtre Royal de la Monnaie in Brussel met Tsjaikovski’s Variations on a Rococo Theme. Ze studeerde aan het Koninklijk Conservatorium Brussel bij Jeroen Reuling (bachelor 2014-2017), gevolgd door masterdiploma’s en een Diplôme d’Artiste aan het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris bij Marc Coppey en Emmanuelle Bertrand.
Ze won eerste prijzen bij de Dexia Competition (2008), Suggia International Cello Competition in Porto (Grand Prix 2015), Società Umanitaria in Milaan (2021) en werd laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd 2022 met beide publieksprijzen (Canvas-Klara en Musiq’3).
Stéphanie speelt soloconcerten (Haydn, Dvořák, Elgar, Tsjaikovski) met orkesten als Kamerfilharmonie van Vlaanderen, Orchestre Royal de Chambre de Wallonie en Orquestra Sinfónica do Porto onder dirigenten als Michael Sanderling en Carlos Izcaray. Ze treedt op bij festivals als Sommets Musicaux de Gstaad, Verbier, Midis-Minimes, Seiji Ozawa in Japan en Printemps des Arts de Monte-Carlo. Sinds januari 2025 is ze solocelliste bij het Orchestre de Paris en docent aan het Koninklijk Conservatorium Brussel; ze bespeelt een Francesco Stradivarius (1742) uit de Guttman Collection.
Op het programma
Pianokwartet nr. 2 in Es K. 493 (W.A. Mozart): Dit pianokwartet, geschreven in 1786, is één van de belangrijkste bijdragen aan de kamermuziek door Mozart. Het stuk belicht de interactie tussen het strijkersensemble en de piano, met levendige thema’s en elegante melodieën. De muzikale structuur weerspiegelt de galante stijl van het tijdperk, maar met een unieke diepgang en complexiteit die kenmerkend zijn voor Mozart.
Pianokwartet in d op. 25 (Dora Pejačević): Dora Pejačević componeerde dit kwartet in 1914 en het wordt beschouwd als één van haar meesterwerken. Het stuk combineert romantische elementen met impressionistische invloeden, wat resulteert in rijke harmonieën en emotionele diepgang. Pejačević, als vrouwelijke componist in een door mannen gedomineerde wereld, toont in dit kwartet haar sterke stem en unieke muzikale visie.
Pianokwartet nr. 3 in c op. 60 (Johannes Brahms): Brahms’ derde pianokwartet, gecomponeerd in 1875, is een monumentaal werk, dat bekend staat om zijn rijke textuur en diepgaande muzikale ideeën. Het kwartet is verdeeld in vier bewegingen en weerspiegelt Brahms’ meesterlijke beheersing van contrapunt en themaontwikkeling. De combinatie van dramatiek en lyrische passages maakt het tot een essentieel stuk binnen de kamermuziekliteratuur.
Praktisch
Pianokwartetten met de zussen Huang Vrijdag 8 mei om 20u00
Concertstudio Kortrijk, Conservatoriumplein 1, 8500 Kortrijk
Tickets voor dit evenement zijn hier verkrijgbaar
