KUURNE – André Duchi, de oudste man van West-Vlaanderen wordt komende zaterdag 106 jaar. In woonzorgcentrum Zorg en Welzijn ontmoeten we een kranige, praatgrage man die nog altijd met plezier terugblikt op zijn lange leven. Van zijn eigen vlasbedrijf over een carrière van meer dan veertig jaar bij de brandweer tot een korte passage in de gemeentepolitiek: André heeft heel wat meegemaakt. Zijn geheim om zo oud te worden? “Gewoon normaal doen.”

Na veertien jaar zelfstandig in een serviceflat te hebben gewoond, verblijft André sinds een drietal jaar in woonzorgcentrum Zorg en Welzijn in Kuurne. Ondanks zijn gezegende leeftijd van bijna 106 jaar trekt hij, als het weer het toelaat, nog dagelijks met zijn rollator naar buiten voor een wandeling. Komende zaterdag viert hij zijn 106de verjaardag, een mijlpaal die hij zelf opvallend nuchter benadert.

Verminderd gehoor en gezichtsvermogen

Dat zijn gehoor en zicht sterk achteruitgaan, vindt André jammer. “Als ik voetbal kijk op televisie, zie ik alleen nog zwarte schimmen op het scherm. En wat de commentator vertelt, hoor ik helaas niet meer”, vertelt hij. Toch probeert hij de actualiteit zo goed mogelijk te blijven volgen.

André groeide op in Bavikhove, liep school in Kortrijk en Waregem en begon al op jonge leeftijd met een eigen vlasbedrijf. Hij kocht vlas bij landbouwers en verwerkte het vervolgens zelf. “Ik deed het enorm graag, maar in de jaren zestig kreeg de vlassector zware klappen en moest ik ermee stoppen”, blikt hij terug. Daarna ging hij aan de slag als vertegenwoordiger bij een bedrijf dat voorgebakken frieten en groenten leverde aan scholen en bedrijven.

Van stagiair tot commandant

Een van zijn grootste passies was de brandweer. In 1941, op 21-jarige leeftijd, begon André als vrijwillige brandweerman. Hij bleef actief tot zijn pensioen in 1980 en diende bij het brandweerkorps van Bavikhove. De laatste tien jaar stond hij er als commandant aan het hoofd.

“Ik ben begonnen als stagiair en geëindigd als commandant”, vertelt hij trots. “Ik ben altijd heel graag brandweerman geweest. Het materiaal waarover ze vandaag beschikken, valt echter niet te vergelijken met hoe wij ons vroeger moesten behelpen.”

Gemeenteraadslid

Ook de gemeentepolitiek kruiste zijn pad. In de jaren vijftig zetelde André drie jaar in de gemeenteraad. Hij kwam op voor de middenstand op een neutrale lijst en ontpopte zich onverwacht tot een stemmenkanon. “Ik stond helemaal onderaan, op de voorlaatste plaats, en haalde toch de op één na beste score.” Toch hield hij het na drie jaar voor bekeken. “Politiek leek me geen oprechte wereld.”

Reizen en genieten

André was een echt volksmens en engageerde zich in verschillende verenigingen, waaronder het Vlasverbond. Samen met zijn echtgenote Paula Soenen, met wie hij 68 jaar getrouwd was, kreeg hij vier kinderen. Paula overleed in 2018. Vorig jaar moest de familie ook afscheid nemen van zoon Kristian.

Kinderen dagelijks op bezoek

Zijn andere kinderen komen hem zo goed als dagelijks bezoeken in het woonzorgcentrum. Daar geniet André van een wandeling en een praatje. Over zijn gezondheid kan hij naar eigen zeggen niet klagen. “In de afgelopen 106 jaar heb ik nog nooit echt pijn gehad of ben ik echt ziek geweest”, vertelt André trots, “Ik bekijk alles van dag tot dag en hoop er nog heel wat jaartjes bij te doen.”  André was de oudste van zes kinderen. Ook zijn jongste zus leeft nog en werd dit jaar 90 jaar.

Reizen behoorde eveneens tot zijn favoriete bezigheden. Zo bezocht hij zijn zus Lea, die als kloosterzuster in Zaïre werkte, en trok hij een maand naar Amerika. Dat leverde de nodige hilarische momenten op. “Ik kon geen Engels en zei overal ‘ja’ op. Daar heb ik wat afgelachen!”

Mooie herinneringen, maar ook gemis

Dat hij op zijn leeftijd de oudste West-Vlaming is, houdt André niet echt bezig. Hij blijft nuchter en kijkt van dag tot dag. “Hoe minder je bezig bent met het ouder worden, hoe sneller de tijd gaat.”, aldus André.  Toch klinkt er ook weemoed in zijn verhaal. “Ik heb nog veel mooie herinneringen, maar ik kan ze met niemand meer delen. Iedereen die ik kende uit de handel of van bij de brandweer, is al heengegaan.”

Zaterdag wordt André voor zijn 106de verjaardag door zijn familie getrakteerd op een etentje. Ook zijn kamer in woonzorgcentrum Zorg en Welzijn wordt voor de gelegenheid feestelijk versierd. Een bijzondere verjaardag voor een man die in zijn lange leven heel wat heeft meegemaakt, maar nog altijd vooral van dag tot dag leeft.