SAN REMO/KUURNE – De 117de Primavera over 298 km werd een absolute nagelbijter en een lust voor het oog van de gepassioneerde als doorsnee wielerliefhebber. Tijdens de ontknoping kwam men namelijk ogen te kort. Angstaanjagende snelheden en maximale risico’s langs de flanken van de bekende heuvels brachten zelfs de televisiekijkers aan het randje van hun stoel. Tijd voor een samenvatting.
Drie woorden pasten perfect bij beide edities: vallen, opstaan en chaos. Zeker toen het ongeordende peloton bij de mannen zich als ongeleide projectielen naar de beklimming van de Cipressen stormde. Gefriemel alom waarbij de drie topfavorieten onderuit schoven. De jongste winnaar van ‘Omloop Het Nieuwsblad’ en Wout van Aert, die relatief laat een nieuwe fiets kreeg, deelden in de klappen. Een licht toegetakelde Tadej Pogacar overwoog even om de handdoek in de ring te gooien.
With a little help from my friends
De aanwezigheid van zijn ploegmakkers Brandon Mc Nulty, zijn vluchtkompaan vorig jaar tijdens de Grand Prix van Montreal, Isaac del Toro, de jongste winnaar van Tirreno-Adriatico en Florian Vermeersch stuwden hem naar de eindzege van dit monument. Tom Pidcock en de later geloste Mathieu van der Poel vertoefden even in zijn schaduw. Met de gekende masterclass op de Poggio en het resultaat na de spannende fotofinish tot gevolg.
Credits: Foto: Fotoburo Cor Vos
Grandissima
Het zal niemand verbazen dat de sportkranten kwistig met superlatieven strooiden. Fenomenaal, ongezien en ongelooflijk, termen, die om de haverklap terug keerden. Zelfs Eddy Merckx stak zijn lof en grenzeloze bewondering niet onder stoelen of banken. Iets waarop de Sloveen, de rust en zelve, antwoordde door zijn metgezellen bij UAE uitgebreid te bedanken voor hun uitgebreide en psychologische aandeel bij deze spectaculaire vertoning.
Terug van weggeweest
In de luwte van de schermutselingen zorgde Lidl-Trek voor een opvallend resultaat. Mads Pedersen, die opvallend vlug uit ziekteverlof keerde, liet zich onder meer door Giulio Ciccone, Andres Bagioli en Mathias Vacek uit de wind zetten. Een handige zet waardoor het Deense ‘kanon’ nog voldoende ‘jus’ in de benen had om zich in het kielzog van Wout Van Aert naar een meer dan verdienstelijke vierde plaats te sprinten.
Credits: Foto: Fotoburo Cor Vos
Het Belgische wielrennen leeft
Na de winst van Philipsen tijdens ‘Nokere Koerse’ en Alec Segaert, die solo de Grand Prix van Denain afrondde, mocht Lotte Kopecky de zegebloemen op de Via Roma oppikken. De kopvrouw samen met Lorena Wiebes bij SD Works-Protime omzeilde handig alle obstakels en benutte voor zover nog nodig haar ervaring op de piste door tijdens de finale probleemloos haar 4 medevluchters opzij te zetten. Even hield het peloton nochtans de adem in tijdens de afdaling van de Cipressa. De weg schuivende Kasia Niewiadoma sleurde immers enkele andere deelneemsters zoals Kim Lecourt mee. Even werd gevreesd voor de Italiaanse Deborah Silvestri, die over de vangrail op een dieper gelegen zandweg belandde. Het geruststellende bulletin enkele uren later werd, ondanks vijf gebroken ribben, dan ook met een zucht van opluchting onthaald. Kortom, laat de Ronde van Vlaanderen maar komen.
Filip Van Molle, 22/3/2026, BRU
