SAN REMO – Geen tijd om het feeërieke decor langs de boorden van de hemelsblauwe Middellandse Zee te bewonderen met in volle finale de weelderig groeiende druiven van de talloze wijngaarden tijdens de venijnige beklimmingen. Wel een licht gewijzigd parcours met 9 km extra. Na de start in het cultuurrijke Pavia een ommetje naar Milaan, de recente gaststad voor de Olympische Winterspelen om via de afzink richting de zuidelijk gelegen Turchino del Passo in een rotvaart naar de heuvelzone te snellen.
Goed voor 298 km met na de officiële start inclusief een verkeerde afslag onder een uitbundige zon, 9 vluchters: Martin Marcellusi en Manuele Tarozzi (Bardiani CSF-7Saber), hardrijders Lorenzo Milesi en Manlio Moro (Movistar), Andrea Peron en David Lozano (Novo Nordisk), Alexy Faure Prost (Pic-Nic PostNL), Dario Igo Belletta en Mirco Maestri (Polti-VisitMalta).
Klassiek scenario
Ideaal om publiciteit tijdens de integrale tv-verslaggeving te oogsten. Met een maximale voorsprong van 04’04 kon het jagende peloton met voorop de Zwitser Silvan Dillier, ondanks de val en opgave van Jan Christen (UAE) en Orluis Aular (Movistar), de kloof aanvankelijk onder controle houden. Zeker omdat de onderlinge samenwerking bij de vluchters stokte. Een heel contrast met eerdere edities toen ontsnappingen met een speelruimte van meer dan 7′ schering en inslag vormden.

De foute tankbeurt
Bij Visa Lease a Bike werd de zieke winnaar van Brussel-Kuurne-Brussel Matthew Brannen op het laatste moment door Victor Campenaerts, de luitenant van de afwezige Jonas Vingegaard vervangen. Het overbrengen van het gepaste materiaal verliep bovendien in Zwitserland chaotisch toen de bestuurder de verkeerde brandstof koos. Een technicus bood gisteren hulp en wist de fietsen om 05.00 uur deze ochtend aan het hotel te leveren.
Buiten de invaller van het laatste uur bleven de verwachtingen rond de 17 koppige Belgische delegatie van deze 117de Primavera hoog gespannen. Hoe zou Paul Magnier na zijn val tijdens Tirreno-Adriatico voor de dag komen? Ex-winnaars Wout Van Aert (Visma-Lease a Bike), Jasper Philipsen (Alpecin) en Jasper Stuyven (Soudal Quick Step) beschikten over meer dan voldoende parcourskennis om hun stempel op de apotheose te drukken.
Richting de waarheid
De doortocht op de Turchino luidde het tweede luik van deze zeer snel evoluerende Primavera in. Vooraan diepten de ontsnappers hun kloof met de meerderheid van het deelnemersveld uit tot iets meer dan 6′. Met de nijdige obstakels in zicht haakte David Lozano (Novo Nordisk) af. Tijdens de groeiende nervositeit schoof een half dozijn kandidaat winnaars onderuit. Terwijl de Capo Mele, Cervo en Berta haast probleemloos verteerd werden, ging het bij de aanloop van de Cipressa verkeerd. Tadej Pogacar belandde met Wout Van Aert, die lang op een nieuwe fiets moest wachten, Biniam Girmay, Giulio Pellizzari en Matteo Jorgenson op het asfalt. Mathieu van der Poel werd door de herrie opgehouden maar de Nederlander hervond vlug de ideale positie. Toen de Sloveense wereldkampioen als een sneltrein de opgelopen achterstand uitwiste, besefte iedereen hoe laat het was. Met de hulp van zijn ploegmaat Isaac Del Toro, tijd voor een nieuwe schifting. Goed om de verwachte favorieten in stelling te brengen.
Wie van de twee?
De bestorming van de Poggio verliep volgens plan. Enkel Tom Pidcock had nog een degelijk antwoord in huis voor de continue plaagstoten van de Merckxiaanse vedette, die zijn kans rook om de op een na nog ontbrekende klassieker aan zijn kolossale palmares toe te voegen. De sprint met de enige medevluchter resulteerde in een fotofinish. Wout Van Aert, die zich na de moeilijkheden geweldig herpakte, bleef uit de greep van het ontketende peloton om een meer dan verdiende derde plaats op te pakken. Wat aanvankelijk begon als een snel maar iets te slaapwekkend kijkstuk, evolueerde tot een voorstelling met een uitstekende Tadej Pogacar, die nu rustig zijn zinnen kan zetten op Parijs-Roubaix.

Photo credits: Dicodus.fr
Uitslag:
1.Tadej Pogacar (Slovenië)
2.Tom Pidcock (UK)
3.Wout Van Aert (België)
4.Mads Pedersen (Denemarken)
5.Corbin Strong (Nieuw Zeeland)
6.Andrea Vendrame (Italië)
7.Jasper Stuyven (België)
8.Mathieu van der Poel (Nederland)
9.Matteo Trentin (Italië)
10.Edoardo Zambanini (Italië)
Filip Van Molle, 21/3/2026, BRU
