KUURNE/RED. – Ook in 1966 hengelden een half dozijn zeezenders naar de gunst van de liefst kapitaalkrachtige doelgroepen. De scholieren, universitairen en de jonggehuwden genoten buiten de twee aanwezige stations van Radio Caroline van ruime keuzemogelijkheden.
City presteerde verre van slecht, Scotland en 270 profileerden zich als regionale initiatieven. Ondanks het fenomenale succes van Radio London verschilde men intern grondig van mening. Het gekibbel leidde niet alleen tot een breuk binnen de directie maar ook tot een financiële kater.
Make radio great again
Vooral de ex-burgemeester van het Texaanse Eastland, Don Pierson, verhulde nauwelijks zijn ongenoegen over de ingeslagen richting van Big L op de ‘MV Galaxy’. Te Europees en nauwelijks Amerikaans. In Trump terminologie vertaald: ‘Make America Great Again’. Nochtans kwamen overzeese trends ruimschoots aan bod: Elvis, Sinatra, Motown en Atlantic vonden, als voorhoede van baanbrekende stromingen, snel hun weg naar de consumenten. De vormgeving en de presentatie daarentegen stoorden ook Tom Danaher en Bill Vick van de bestuursraad mateloos. De ambitie om hun visie in een grootschalige reactie te vertalen, kwam in een stroomversnelling.
Radio London sonowaltz:
De foute voorbereiding
‘Pier Vick Limited’ ontstond ter hoogte van nummer 32 in de Londense Curzon Street. Cynisch genoeg, bijna recht over de kantoren van Radio London. Het regende benoemingen met als meest opvallende, de dubbele functie van Jack Curtis: projectcoördinator en tevens algemeen directeur van Britain Radio, dat samen met Swinging Radio England de gevestigde hiërarchie onderuit zou halen. De aanwerving van de reclame-agenten voor diverse bioscopen, Pearl en Dean, moest via de dochteronderneming ‘Radiovision Broadcasts International’ tot een snelle verkoop leiden. Achteraf bekeken een vergissing. Op basis van alsmaar aanzwellende geruchten belegde men op 20/4/1966 een persconferentie met tekst en uitleg.
Grootheidswaanzin
Het plan oogde inderdaad ongezien: twee stations vanaf een zendschip: Swinging Radio England op AM 355 meter (845 kHz) en Britain Radio via 227 meter (1320 kHz). De aangekochte ‘Olga Patricia’, inmiddels ‘Laissez Faire’, verhuisde vanuit het Panamakanaal naar Biscayne Kayne, Miami. De plaatsing van 2 zenders van Continental Electronics met telkens een vermogen van 50 kW, twee aparte studio’s, een nieuwskamer en een mast van 49 meter hoogte evolueerde in ijltempo. Een aanwezige Caroussel automaat, vergelijkbaar met een jukebox, kon trouwens via tape cartridges muziek naadloos met reclame en tijdcontroles combineren. Ideaal voor de drijvende Sky Radio avant-la-lettre. De antennes, die de voor- en achtermast koppelden, dienden voor het jeugdig antwoord op de ‘ouderwets klinkende concurrentie’. Het resterende materiaal, dat vanaf het dek naar het hoogste punt van de metalen constructie leidde, diende om hoofdzakelijk de huisvrouwen met easy-listening muziek te begeleiden. Ambities alom.
Beginnende ellende
Nog voor het anker nabij Harwich werd gedropt, manifesteerden zich ernstige technische problemen. Na twee weken in de haven van Lissabon, waar nochtans een technicus verbleef om het euvel te verhelpen maar door een misverstand niet opdaagde, verrichtte een ploeg bij de definitieve ligplaats de herstellingen. Het lange wachten werd eindelijk op 30/4/1966 beloond met de eerste testuitzendingen. Een aantal dagen later, op 3/5/1966, volgden de eerste gesproken interventies. Een klacht van de Italiaanse regering vanwege het storen van Roma 2 leidde tot een frequentiewissel. Swinging Radio England met 55 kW verhuisde naar 227 meter. Britain Radio vervolgde, zij met een tot 11 kW verminderd vermogen tijdens de nachtelijke uren om verdere heibel te vermijden, op 355 meter.
Swinging Radio England Test Larry Dean:
Britain Radio Test:
Volgende week: Deel 2 Filip Van Molle, 12/4/2026, BRU, Radiovisie en Tivoli Road
