BLANKENBERGE – Op 15 juli 2026 verschijnt het boek “De kluizenaar”, het vervolg op Elke Wambacq’s debutroman “De Kantlijn”. Na twee jaar van intensief schrijven, schrappen en twijfelen, is de auteur trots om te melden, dat de proeflezers haar nieuwste werk als nog beter hebben beoordeeld dan het eerste. Voor Wambacq was dit een enorme opluchting, vooral na een periode waarin haar koppigheid een belangrijke rol speelde in het schrijfproces.

Jan leeft als kluizenaar in een rijhuisje in Ledeberg. Hij timmert zijn ramen dicht met isolatieplaten, kweekt vijf wietplantjes in zijn leefruimte, bakt zijn eigen brood en houdt de wereld op afstand met duct tape en stilte. Wanneer hij genoeg heeft van de stad, vlucht hij met zijn witte Renault camionette naar een boskamp in Erondegem: een VW-busje, twee autostoelen, een autowiel als barbecue. Maar de buitenwereld blijft hem vinden. Vincent staat op de stoep met een plastic zakje, net vrij uit de gevangenis. In café De Schaduw draait Eddy platen van Lonnie Holley tot The Stranglers en beweert dat er op de eerste verdieping een ruiter rondwaart. Jean-Paul drinkt sangria met Carine en schrijft gedichten in een schriftje. Gustaaf duikt op in het bos met wafels en ongevraagde vragen. De kluizenaar van Elke Wambacq is een poëtische, Vlaams-gekleurde roman over een man die alles heeft weggepeld tot er enkel ritueel, rook en muziek overblijven.

In “De Kantlijn” verkende Wambacq de undergroundcultuur van de jaren ’70 en ’80, met een focus op het bruisende leven in Gent, de cafés en de opkomende Gentse Feesten. In haar nieuwe roman, verschuift de focus naar de levens van degenen, die zich na deze periode terugtrokken uit de maatschappij. Voor buitenstaanders lijken deze individuen vaak marginalen: verslaafd, teruggetrokken en soms zelfs misantropisch. Wambacq, die als kind getuige was van deze verborgen levens, moest de tijd nemen om deze complexiteit te doorgronden.

Isolement

Het verhaal van “De kluizenaar” duikt dieper in de psyche van mensen, die zich steeds verder isoleren, met soms duistere gevolgen. Wambacq benadrukt echter dat haar boek niet slechts een sombere vertelling is. Er zit ook veel humor en absurditeit in de levens van haar personages. Zelfs in de meest sombere situaties kan er gelachen worden, of het nu uit levenslust is of uit koppigheid.

Stephen King

De auteur vond inspiratie in het werk van Stephen King, niet door hem te imiteren, maar door te begrijpen hoe hij het bovennatuurlijke gebruikt om menselijke emoties en worstelingen zichtbaar te maken. Dit leidde tot een mix van herinneringen, fictie, droge humor en een vleugje horror, waardoor Wambacq in staat was om de schaduwzijde van het leven op een toegankelijke manier te verkennen.

Met “De kluizenaar” biedt Wambacq niet alleen een blik op de duistere gedachten van haar personages, maar ook op de kracht van menselijke veerkracht en de noodzaak van humor in moeilijke tijden. Dit boek is 162 pagina’s lang en belooft een intrigerende leeservaring te worden voor zowel fans van haar vorige werk als nieuwe lezers.

Wambacq’s nieuwe roman is een bewijs dat zelfs de donkerste verhalen kunnen worden verteld met een vleugje lichtheid en relativering, en dat soms een spook nodig is om de waarheid te onthullen. De nieuwsgierigheid naar “De kluizenaar” is dan ook meer dan gerechtvaardigd en de lancering wordt met spanning verwacht.

‘De kluizenaar’ door Elke Wambacq, ISBN: 9789403899510, momenteel enkel rechtstreeks bij de shop van de drukker verkrijgbaar. Vanaf volgende week te koop in alle gekende boekenwinkels.