MADRID/KUURNE – Het lange wachten voor de Spaanse hoofdstad werd eindelijk beloond. Net geen halve eeuw na de laatste race nabij Jarama maakten de rijders en het publiek kennis met het gloednieuwe circuit en de voortreffelijke accommodaties. Goed voor 22 gevarieerde bochten, verwijzend naar onder meer de ‘Rettifilo’ in Monza, het hellend vlak van Austin, de haakse draaiers van Sochi en de befaamde ‘Eau Rouge’ van Francorchamps. 5.414 km pure uitdaging met inhaalmogelijkheden zoals in Bakoe.
Meest in het oog springend: ‘La Monumental’ met een hellingspercentage van 24%. Straffer dan de ‘Luyendyk’ en de ‘Hugenholtzbocht’ in Zandvoort. Puur plezier voor de meerderheid van de piloten met in het achterhoofd de fake haven in Miami. Een verplicht nummer voor anderen met de vrees voor een zelden geziene slijtageslag van de banden in de buurt van het ‘IFEA’ evenementencentrum en Valdebebas, het trainingskamp en de speeltuin van wereldkeeper Thibaut Courtois van Real Madrid. Kortom, aangename kennismaking met de laatste tussenstop richting de boorden van de Zwarte Zee in Azerbeidzjan.
Van Jarno tot Charles
Nog voor de eerste verkenningen, wierpen talloze controverses een schaduw over de feestelijke inwijding. Van de oorspronkelijke architect Jarno Zaffelli was immers geen spoor. Reden: toegang geweigerd nadat het bureau van bouwer Hermann Tilke het verbroken contract met ‘Dromo’ in opdracht van de organisator overnam. Meteen de start van een juridische veldslag op basis van het geschonden auteursrecht en de eis tot een schadevergoeding van 6 miljoen euro.
Ander heet gespreksonderwerp, gelijkend op het allerlaatste zomeroffensief bij temperaturen, variërend tussen 33° in de super uitgeruste tribunes tot meer dan 50° op de pas voltooide asfaltering: de ondermaatse vertoning van Ferrari. Dat de spreekwoordelijke messen gescherpt waren, werd snel duidelijk door de wijze waarop de journalisten unisono uithaalden. Hard en genadeloos, plus de zoveelste schreeuw om Christian Horner als nieuwe teammanager. Zelfs de ongebruikelijke stilte van het opperhoofd in Maranello, John Elkann, kon niet door de beugel. Geen wonder dat de geruchtenmolen op volle snelheid draaide. Anderzijds oogstte het recital van wonderkind Kimi Antonelli tonnen lof, grenzeloze bewondering, stijl Toto Wolff, die via de radio het woord ‘Grandissimi’ in de mond nam. Dat het kritische publiek George Russell bij de podiumceremonie op een collectief boegeroep trakteerde en Max Verstappen toejuichte, toonde hoe de kenners hun helden inclusief de aanwezige Sebastian Vettel en Rubens Barrichello omarmden.
De waarheid van Oliver
Bearman gooide er zelfs nog een stevige schep bovenop. Commentaar van de jonge routinier, die zijn Haas in bocht 10 grotendeels vernielde waardoor de kwalificatie in het water viel: “Het kon nog harder dan Leclerc.” Of hoe nadrukkelijk te solliciteren naar een vaste plek bij het door interne spanningen verscheurde Ferrari. Gelukkig merkten de massaal opgekomen Madrilenen aanvankelijk niet zoveel van de toxische werksfeer. Meer dan respectabele tijden, minimale achterstand op de alweer spectaculaire Kimi Antonelli. Positieve vooruitzichten tot Hamilton net voor halfweg de derde vrije training zich verslikte in de laatste bocht voor de start en finish.
Opschudding toen de beschadigde Ferrari met de voorvleugel onder het chassis als een gewond dier naar de pits strompelde. Tot grote woede van race engineer Carlo Santi, die op een haast dwingende toon de veteraan tot de orde riep. Gilles Villeneuve in Zandvoort 1979 op herhaling. Toen op twee wielen maar zonder een kwaad woord achteraf, gezien zijn briljante masterclass in het voorgeborchte van Los Angeles, Long Beach.
Toch enige opwinding
Dan maar reikhalzend uitkijken naar de allereerste kwalificatie. Een nagelbijter van jewelste met een nochtans misnoegde Verstappen over de remzones en zowaar de regerende wereldkampioen met Vlaamse roots. Norris, tot dan vrij onopvallend en geplaagd door technische problemen tijdens de klassieke sessie op vrijdagnamiddag, toverde uit het niets een verbluffende 1’31″824. 0,011 seconden sneller dan de voornaamste titelkandidaat uit Bologna. Een onwaarschijnlijk en vooral belachelijk verschil tot verrassing van de halve Vlaming, die met ongeloof de traditionele verplichtingen vervulde. Dat Red Bull opnieuw vooruitgang boekte, bewezen een ijzersterke Lawson en Verstappen, die zich naar P8 en P3 knokten. De Ferraristen gaven andermaal niet thuis en kwamen niet verder dan de vierde lijn. Niet bepaald om over naar huis te schrijven dus.
Monaco op herhaling
Buiten een chaotische start met enkele zondaars, die verschillende chicanes omzeilden, viel er hoegenaamd weinig of niets te beleven. Verstappen, al mopperend na een dergelijke uitstap op het achtervolgen van Hamilton terug gewezen, poogde de kloof met de kop te dichten. Een gelijkaardige actie met Norris als benadeelde, werd gelukkig door de vingers gekeken. Red Bull dus met enige tevredenheid richting het tweede opeenvolgende podium.
Ver achter de onverstoorbare Antonelli, die aanvankelijk met een ereplaats achter Norris en Leclerc zou genoegen nemen. Remproblemen voor de misnoegde perfectionist en -vooral- de Aston Martin van Lance Stroll activeerden onmiddellijk de Virtual Safety Car procedure. Net te laat voor de regerende wereldkampioen, die zijn droom voor een derde zege mocht opbergen. De veel te trage bandenwissels bij McLaren waren bovendien een geschenk voor het supertalent uit Bologna, dat de controle over het verdere verloop tot aan de finish niet meer opgaf.
Goed voor zege nummer 8. Piastri, Bortoleto, Lindblad en Colapinto kruidden gelukkig de ‘vedettenparade’ met een pittig duel om de zevende plaats. Sportief, stevig en voldoende om de beeldregisseur in volle finale op hun aanwezigheid te wijzen. Een weekend om te vergeten dus met daarbij het dringend verzoek van verschillende rijders om de nodige aanpassingen uit te voeren.
14.MadridF1: Race: Uitslag:
1.Antonelli – Mercedes: 25p
2.Verstappen – Red Bull: 18p
3.Norris – McLaren: 15p
4.Leclerc – Ferrari: 12p
5.Russell – Mercedes: 10p
6.Lawson – Red Bull: 8p
7.Colapinto – Alpine: 6p
8.Piastri – McLaren: 4p
9.Lindblad – Racing Bulls: 2p
10.Hulkenberg – Audi: 1p
14.MadridF1: Tussenstand:
1.Antonelli – Mercedes: 292p
2.Russell – Mercedes: 211p
3.Hamilton – Ferrari: 191p
4.Norris – McLaren: 186p
5.Leclerc – Ferrari: 167p
6.Verstappen – Red Bull: 145p
7.Piastri – McLaren: 120p
8.Hadjar – Red Bull: 71p
9.Lawson – Red Bull/ Racing Bulls: 59p
10.Gasly – Alpine: 41p
Filip Van Molle, 13/9/2026, BRU
