GENT – Afgelopen zondag kregen geïnteresseerden een laatste kans om kunst te ontdekken in het Begijnhof van Gent en dat was meteen voelbaar in de sfeer. De stilte van het hof vormde een bijzonder contrast met de levendige kunstwerken die er verspreid stonden opgesteld.
Tussen oude gevels en smalle paden kreeg elke tentoonstelling een bijna tijdloze betekenis. Bezoekers wandelden er traag, alsof ze de rust niet wilden verstoren. De kunst leek hier anders te spreken: zachter, intiemer, meer in dialoog met haar omgeving.
Schilderijen, installaties en subtiele ingrepen gingen een gesprek aan met het historische decor. Het licht dat door de bomen viel, veranderde voortdurend de beleving van de werken. Mensen bleven langer staan, keken aandachtiger alsof deze plek vanzelf uitnodigde tot vertraging en reflectie.
Ook de dagen voordien droegen bij aan het succes. Vrijdag en zaterdag waren de weergoden het evenement gunstig gezind, wat zorgde voor een aangename toestroom van bezoekers. Voor velen bleek het een onverwachte ontdekking, midden in de stad Gent.
De combinatie van erfgoed en hedendaagse kunst werkte verrassend goed. Het begijnhof, een waar pareltje, is bij het grote publiek nog relatief onbekend. Ook de bijhorende kerk bleek meer dan de moeite waard om even binnen te stappen, meteen een stille aanvulling op een ervaring die vooral rust en verwondering bracht.
Foto’s Hendrik Lefebvre:
